Σήμερα η αγκαλιά μας άνοιξε λίγο περισσότερο.
Παραδώσαμε είδη κουζίνας και σκεπάσματα στο κοινωνικό ΕΚΑΒ, σε έναν χώρο φιλοξενίας προσφύγων όπου η καθημερινότητα δεν είναι δεδομένη και η αξιοπρέπεια χρειάζεται καθημερινή στήριξη.
Δεν ήταν απλώς μια παράδοση πραγμάτων.
Ήταν μια συνειδητή πράξη παρουσίας, μια δήλωση ότι κανείς δεν είναι αόρατος όταν οι ανάγκες του μιλούν σιωπηλά.
Ένα πιάτο για να μοιραστεί φαγητό, μια κατσαρόλα για να συνεχιστεί η ζωή, ένα σκέπασμα για να κρατήσει ζεστή την ελπίδα.
Μικρά πράγματα, με μεγάλο βάρος, όταν όλα ξεκινούν από το μηδέν.
Γιατί η αλληλεγγύη δεν κάνει θόρυβο … κάνει χώρο.
Και όταν ανοίγει χώρος….τότε μόνο… χωράει ξανά ο άνθρωπος.
