Βρεθηκαμε στις γυναικείες φυλακές της Θήβας!!!!
Χώροι που δεν χωρούν εύκολα λέξεις. Χώροι … γεμάτοι σκέψεις που δεν λέγονται δυνατά.
Παραδώσαμε ρούχα και παπούτσια…
Εκεί που ο χρόνος κυλά αλλιώς και τα βλέμματα έχουν βάρος, γεννιέται κάτι πολύ δυνατό. Η ελπίδα. Η ελπίδα ότι υπάρχει ακόμα… χώρος για καλοσύνη. Ότι μια πράξη μπορεί να μαλακώσει έστω και λίγο την καθημερινότητα. Ότι μια δεύτερη ματιά μπορεί να δει τον άνθρωπο πίσω από τις συνθήκες….
Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Μόνο παρουσία, και καρδιά γεμάτη…
Και να μην ξεχνάμε… τίποτα από όλα αυτά δεν γίνεται χωρίς τους ανθρώπους που μας στηρίζουν. Εσάς…..Που είστε πάντα εκεί και δίνετε νόημα σε κάθε μας βήμα.
