Σήμερα δεν κάναμε απλώς μια στάση στο ΚΔΑΠ Παιανίας αλλά ανοίξαμε ένα μικρό δρόμο.
Μέσα σε έναν χώρο όπου τα παιδιά δίνουν καθημερινά τη δική τους σιωπηλή μάχη με τα όρια της κίνησης, η Κλειδαρότρυπα έγινε η δύναμη που τα σπρώχνει μπροστά. Παραδώσαμε δύο αναπηρικά αμαξίδι και μαζί τους παραδώσαμε κάτι πολύ μεγαλύτερο, ελευθερία, συμμετοχή, χαμόγελα που ανθίζουν ξανά.
Γιατί όταν ένα παιδί μπορεί να κινηθεί, μπορεί να παίξει.
Και όταν μπορεί να παίξει, μπορεί να νιώσει ότι ανήκει.
Δεν ήταν μια απλή παράδοση εξοπλισμού.
Ήταν μια μικρή αλλά βαθιά νίκη αξιοπρέπειας.
Ήταν η στιγμή που η δυσκολία έκανε ένα βήμα πίσω και η ελπίδα βγήκε μπροστά.
Τίποτα από αυτά δεν θα είχε γίνει χωρίς εσάς.
Εσείς είστε η δύναμη που μετατρέπει την πρόθεση σε πράξη,
που δίνει κίνηση εκεί που υπήρχε στασιμότητα,
που χαρίζει φως εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο αγωνία.
Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν μετριούνται τα πράγματα που δώσαμε, μετριούνται τα βήματα που θα κάνουν αυτά τα παιδιά από εδώ και πέρα. Και αυτά τα βήματα… τα χαρίσατε εσείς
