Υπάρχουν πρωινά που δεν μυρίζουν μόνο καφέ…
μυρίζουν ελπίδα.
Σήμερα, από την Κλειδαρότρυπα έφυγαν παιχνίδια για μια μονογονεϊκή οικογένεια …μια μαμά με δύο παιδάκια που άφησε πίσω της πατρίδα, γνώριμα πρόσωπα, μια ολόκληρη ζωή… και ξεκίνησε από την αρχή εδώ, στην Ελλάδα.
Όταν μεταναστεύεις, κουβαλάς βαλίτσες.
Όταν είσαι μητέρα, κουβαλάς και το άγχος να μη λείψει τίποτα από τα παιδιά σου.
Τα παιχνίδια μπορεί να φαίνονται μικρά πράγματα.
Όμως για δύο παιδικά χεράκια που προσπαθούν να προσαρμοστούν σε νέα γλώσσα, νέο σχολείο, νέα καθημερινότητα…είναι μια ζεστή αγκαλιά…
Και τελικα η ανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα και η αγάπη παραμένει η μόνη παγκόσμια γλώσσα που μπορεί να γιατρέψει κάθε πληγή και να φωτίσει ξανά το βλέμμα τους….
Πολλά ευχαριστώ …σε κάθε άνθρωπο που στέκεται δίπλα στην Κλειδαρότρυπα και κάνει την αγκαλιά μας να φτάνει πιο μακριά….
